Home » Jeannet47jaar

Jeannet, 47 jaar Roelofarendsveen. Single, geen kinderen en ik ben afgekeurd.
Afgekeurd vanwege een zeer slechte rug, daarnaast psychische problemen zoals negatief zelfbeeld, faalangst, bipolaire stoornis. Gezellig rijtje hé?

Drie lange jaren heb ik Frank en natuurlijk ook mezelf aan het lijntje gehouden, mailen, chatten, bellen, 1x een hotelkamer gereserveerd en toen toch weer afgezegd, zó bang was ik.

Ik ben natuurlijk niet zo geboren, maar heb een jeugd gehad met drankmisbruik (geestelijk)geweld, drugs en iedere dag vernedering. Zowel mijn vader als mijn moeder en ook nog een oudere zus, prentten mij iedere dag in dat ik dom was en lelijk en vies. Dat ik stonk, toen ik ging puberen dat ik, lelijk, vies en dom was en toch nooit een vriendje zou krijgen.

En het erge was dat ik het ging geloven en me er naar ging gedragen. Ik werd het meest gepeste meisje van de school.
De meisjes negeerden me of scholden mij uit, de jongens lieten mij iedere dag voelen hoe onaantrekkelijk ik wel niet was.

Kortom een rot leven. Ik had nog nooit seks gehad, sloot mij er voor af.
Zelfs masturberen lukte nauwelijks, wél heb ik mezelf zo waarschijnlijk ontmaagd.
Volgens mijn huisarts, een vrouw, zat er in ieder geval geen maagdenvlies meer.

Uiteindelijk kwam ik met mijn bipolaire stoornis en andere stoornissen in de hulpverlening terecht en uiteindelijk zelfs op een gesloten afdeling, gelukkig was dat maar voor twee weken. Van een dame, die daar ook opgenomen was, kreeg ik het advies om eens met Frank Visser contact op te nemen, hij is erotische magnetiseur.
Het zei me allemaal helemaal niets, maar ik had zo iets van baat het niet dat schaadt het niet.

En nu, het is nu dinsdag 3 maart 2015, in januari 2012 nam ik voor het eerst contact met hem op en pas afgelopen zaterdagmiddag 28 februari heeft hij mij bezocht op mijn hotelkamer in het Apollo Hotel in Lelystad.

Ruim drie jaar lang had ik moed verzameld om die eerste afspraak te maken.
Omdat ik stierf van de zenuwen waren we telefonisch al 3x samen bezig geweest met een heel stappenplan.
Allemaal er op gericht om mijn enorme angst voor afwijzing te bedwingen. Ik zag wel 100 beren op de weg. Ik bewonder Frank, één voor één al die beren besproken en een tactiek ontwikkeld hoe ik die zou kunnen overwinnen.

En uiteindelijk kwam die afspraak er dan.
Heel veel gepraat op de rand van het bed.
Frank was heel lief en geduldig en hij wist zo echt mijn vertrouwen te winnen, wat echt heel knap van hem is!

Op een gegeven moment, ik wist niet wat me overkwam: ik ontspande, voelde me mooi en zijn aanrakingen, heel voorzichtig en op heel nette plekjes, begonnen mij sowaar wat op te winden?
Uiteindelijk, uren later, begon ik heel voorzichtig wat richting een orgasme te gaan, veel lekkerder, veel dieper als dat ik zelf aan het spelen was. En Frank ging maar door, geen spoor van vermoeidheid of verveling, het werd ook steeds liever en knuffeliger.
Ik voelde me gerespecteerd, vrouwelijk, mooi en aantrekkelijk. Ik werd zo zeker van mezelf dat ik hem ook aanwijzingen durfde te geven over wat ik fijn vond als hij dat deed, ik was werkelijk stomverbaasd over mezelf.

En nu terug kijkend bedenk ik me dat ik dit zó hard nodig had.
Eindelijk het bewijs dat ik wel een mooie vrouw kan zijn, dat ik me nergens voor hoef te schamen.
Ik ben best een beetje trots op mezelf nu, dat ik het gedurfd heb, maar ook dat ik nu een grote stap heb gemaakt om van mijn onzekerheid en faalangst af te komen.
Frank zei het zo: “ik heb je een harde duw in de goede richting gegeven, maar de rest zal je zelf moeten doen!”
Tot mijn eigen verbazing heb ik daar alle vertrouwen in weet je dat?

Ik keek vanochtend in de badkamer naar mijn lichaam in de spiegel en voor het éérst in mijn leven: ik vond mezelf bijna mooi, wow!!!

Jeannet

Terug naar pagina Reacties     Afspreken? Klik hier!